Krzywa charakterystyczna

Krzywa charakterystyki opisuje zależność między siłą działającą na przetwornik siły a wynikowym sygnałem wyjściowym.

Pokazuje ona, w jaki sposób sygnał wyjściowy czujnika zmienia się w całym zakresie pomiarowym w zależności od przyłożonej siły. Krzywa charakterystyki stanowi zatem ważną podstawę do oceny i analizy sygnału pomiarowego.

Wartość charakterystyczna [AE]

Sygnał wyjściowy przy sile nominalnej Fnom, pomniejszony o sygnał zerowy w stanie zamontowanym SFO. Wartość charakterystyczna czujnika z mostkiem tensometrycznym typu pełnego mostka jest zazwyczaj podawana w mV/V (sygnał mostkowy w mV na wolt napięcia zasilania). W połączeniu z siłą nominalną daje to nachylenie krzywej charakterystycznej czujnika w jednostkach mV/V na N. Sygnał zerowy podany w karcie katalogowej nie jest wykorzystywany do obliczania nachylenia ani do konfiguracji wzmacniacza pomiarowego. Zmiany sygnału zerowego mogą wskazywać na odkształcenie plastyczne lub starzenie się czujnika. Krzywa charakterystyczna jest definiowana przez prostą przechodzącą przez punkt początkowy (0 mV/V, 0 N) oraz parę wartości składającą się z wartości charakterystycznej i siły nominalnej.

Zakres wartości charakterystycznych [AE]

Zakres, w którym mieści się wartość charakterystyczna przetwornika. Specyfikacja ta dotyczy przetworników o niekalibrowanych wartościach charakterystycznych.

Nominalna wartość charakterystyczna [AE]

Wartość docelowa (wartość teoretyczna) dla danej wielkości charakterystycznej

Brak sygnału w stanie wyłączonym [AE]

Sygnał wyjściowy nieobciążonego przetwornika siły bez elementów montażowych

Brak sygnału w stanie zamontowanym [AE]

Sygnał wyjściowy przetwornika bez obciążenia mechanicznego wraz z elementami montażowymi na początku cyklu obciążenia